X
تبلیغات
اشعار عاشقانه - اون یکی رو جز من داشت - مریم حیدرزاده
اشعار عاشقانه

چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند / و تماشای تو زیباست اگر ... ( بگذارند )

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

من تو حسرت موندن                            اون خیال رفتن داشت

اون یهو با من بد شد                            از کنار من رد شد

من یا تازه وارد ؟ ، اون                        بینمون مرددّ شد

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

قلبمو بهم پس داد                               پیش من با اون دس داد

رفت و یادگاریشم                                اسم مثل هیچکس داد

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون تمام هستیم بود                            لحظه های مستیم بود

اون روزای عمرم بود                          تو ساعتِ دستیم بود

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون تو شهرتش گم شد                        رام حرف مردم شد

عین قصّۀ آدم                                       حیف اسیر گندم شد

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون با من غریبی کرد                           کارای عجیبی کرد

اون مقدّسه امّا                                     جنگای صایبی کرد

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون منو ز یادش برد                             عشق من تو رویاش مرد

تنها با سه تا جمله                                تنها با دو تا برخورد

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون منو به دریا داد                              به رقیب من جا داد

اون یهو به یه مهمون                         قول صبح فردا داد

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون برنده شد شاید                               دل می گه برم باید

فال قهوه هم می گفت                        دیگر او نمی آید

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون دلم رو برگردوند                          امّا تا تهش سوزوند

من فدای این رفتن                               رفت و خاطراتش موند

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

دسته گل فرستادم                                تا بیفته به یادم

من یه برگ پاییزی                               روی قایق بادم

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

پادشاهه اون حالا                                  عین ماهه اون حالا

من همون پلنگم که                             هی می خواد بره بالا

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون نشسته تو قصرش                          با قرارای عصرش

من تو خلوتم تنها                                خیره به دو خط نثرش

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

اون چشاش پر از غم بود                      اون یه ماه مبهم بود

دریاهام خبر داشتن                              زیبا مال مریم بود

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

تو چشاش دیگه غم نیست                     ماهه امّا مبهم نیست

عاشقا بیاین دیگه                                  زیبا مال مریم نیست

اون چشای روشن داشت                       اون یکی رو جز من داشت

من تو حسرت موندن                            اون خیال رفتن داشت

نوشته شده در Sun 23 Jan 2011ساعت 3:11 PM توسط نیکو| |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

 فال حافظ - قالب وبلاگ